Sadness that makes you stronger

Deze ochtend mee opgestaan, trein gaan halen, naar de luchthaven gegaan..
En afscheid genomen van mijn liefje aan de 'gate'.
He looked so cute.. Hij heeft hoogte vrees, en ik ben enorm trots op hem dat die dit over heeft voor zijn werk. 1ste keer dat hij vloog was eerder dit jaar naar duitsland, valt mee maar nu is het America.

Ergens negatief maar ook positief is dat hij de laatste dage slecht sliep, nu hoop ik dat hij slaap vat op het vliegtuig. We namen afscheid voor een weekje, volgende zondag zou hij terugkomen. Dapper zei hij 'ik ga aan het raampje zitten, het zal een mooi uitzicht zijn' and I just tabbed his head ^.^ love him so much!

Ik zal hem missen maar langs de andere kant ga ik een hele week alles van mezelf geven om met alles klaar te zijn voor school. Week erna is het al voorstelling van prototype van het eerste stuk, en ik wil al dat die perfect zal zijn.

Iets helemaal anders, heb ik net gemerkt dat een meisje die ik beetje bij beetje beter leer kennen. Deels door ontmoetingen deels door haar blog. Het best zwaar heeft met haar familie, ik liet enkele tranen toen ik erover las..
Hoe de natuur een grip op je kan hebben, op een hele familie.. en hoe je er als menswezen zo machteloos tegenover staat. Ik wens echt wel het beste voor haar situatie, en hoop dit ook voor de mensen met dergelijke situatie's! Ik weet er niet te veel van, ook niet echt van wat het allemaal is en inhoud. (ik denk niet dat je je dat kunt voorstellen.) Maar zoals ze zei het doet je denken hoe blij we mogen zijn dat we een goed en gezond leven hebben! Dat we dit ook zelf in handen hebben en ik denk dat we dat meestal vooral zelf (bewust of onbewust) om zeep helpen.

Ik zou graag respect afdwingen voor al die mensen die al maar voor genezing of welzijn moeten vechten in hun leven, en voor de mensen die zich helemaal geven om deze mensen daarbij te helpen!

Sta er eens bij stil, volgens mij heeft of kent iedereen wel iemand die ervoor moet of heeft moeten vechten. Help in hoever je kan en het zal al veel zijn, en grijp je eigen kansen voor je denkt dat je ze nooit zal nodig hebben.